Kröfu stefnanda um að felldur yrði úr gildi úrskurður yfirskattanefndar varðandi skattskil stefnanda fyrir rekstrarárin 2014, 2015 og 2016 var hafnað.

Kröfu stefnanda um að felldur yrði úr gildi úrskurður yfirskattanefndar varðandi skattskil stefnanda fyrir rekstrarárin 2017 og 2018 var hafnað.

Stefnandi lenti í umferðarslysi og varð fyrir varanlegu líkamstjóni. Bótaábyrgð stefnda var óumdeild en ekki var fallist á með stefnanda að meta bæri árslaun hans sérstaklega, sbr. 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þá voru saknæmiskröfur a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga ekki taldar uppfylltar svo stefnda bæri að greiða stefnanda miskabætur.

Með úrskurði áfrýjunarnefndar hugverkaréttinda á sviði iðnaðar var staðfest ákvörðun Hugverkastofu um niðurfellingu skráningar merkis stefnanda sem taldist ekki hafa uppfyllt skilyrði notkunar í fimm ár frá skráningardegi. Talið var að 39. gr. laga nr. 71/2020 um breytingu á vörumerkjalögum nr. 45/1997 fæli í sér að um merki stefnanda, sem hafði hlotið skráningu árið 2016, skyldi það gilda að stefnandi hefði átt að hefja notkun merkisins í skilningi 25. gr. laganna fyrir það tímamark að liðin væru 5 ár frá skráningu þess. Þá var því hafnað að leggja skyldi Evróputilskipun nr. 2015/2436 til grundvallar þannig að 5 ára tímabilið skyldi ekki hefjast í skilningi vörumerkjalaga fyrr en að uppkveðnum úrskurði áfrýjunarnefndar hugverkaréttinda á sviði iðnaðar þann 18. júní 2021 þar sem hafnað var andmælum við skráningu merkisins. Var talið að nefnt 5 ára tímabil sem stefnandi hefði til að hefja notkun merkisins æri liðið og því hafi mátt fella skráningu merkis stefnanda úr gildi.