X og Y sakfelldir fyrir samtals þrjár líkamsárásir á þorrablóti þar sem X var gestkomandi og Y gegndi hlutverki dyravarðar. Líkamsárásir X beindust annars vegar að öðrum gesti en hins vegar að Y í kjölfar þess að X var vísað á dyr. Var Y sakfelldur fyrir að fara á eftir X, tækla hann í jörðina og halda höndum hans með þeim afleiðingum að liðhlaup varð í öxl X. Voru allar líkamsárásirnar taldar falla undir 217. gr. almennra hegningarlaga og ekki fallist á að um neyðarvörn væri að ræða í neinu tilviki. Var refsing X ákveðin 90 daga skilorðsbundið fangelsi en Y 60 daga skilorðsbundið fangelsi. X var gert að greiða brotaþola miskabætur og málskostnað og Y gert að greiða X miskabætur, útlagðan sjúkrakostnað og málskostnað. Þá var báðum ákærðu gert að greiða málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna.

Ákærði sakfelldur fyrir tvær líkamsárásir, brot í nánu sambandi og umferðarlagabrot.

Ákærða sakfelld fyrir brot gegn barnaverndarlögum.

Deilt var um það hvort stefnda, sveitarfélagi, hefði verið rétt að innheimta gatnagerðargjöld samkvæmt a- eða b-lið 2. mgr. 3. gr. laga nr. 153/2006 í kjölfar deiliskipulagsbreytingar. Dómurinn komst að þeirri niðurstöðu að ekki hefði verið um að ræða úthlutun eða sölu lóðar eða byggingarréttar og því hefði b-liðurinn átt við. Stefnda var gert að endurgreiða oftekin gatnagerðargjöld í samræmi við lög nr. 150/2019.